maandag, 05 september 2011

Glenn koopt een nieuwe gsm en kan daar blijkbaar uitgebreid over schrijven (2)

Ik dwaalde af. We zaten dus bij mijn ma en ik die temidden van een winkel vol gsm's de basic alsook goedkope modelletjes zaten out te checken, met de boze blik in de aanslag voor het geval er toch een verkoper (m/v) tevoorschijn zou springen met een altijd voordeliger abonnement in de aanslag. Om het maar te zeggen zoals het is en een kat een kat te noemen: het checken ging niet zo goed.

"Eigenlijk zijn die toch maar lelijk, hè."
"Ge kunt er toch mee bellen en sms'en?"
"Mjaah ... Maar ja."

En toen. Vanuit mijn linkerooghoek zag ik iets blinken. Of misschien ook niet, wie zal het zeggen? Feit is dat ik naar links keek en daar de al iets geavanceerdere modellen zag liggen/hangen, en voor ik het wist begon ik net als de honden van Pavlov een beetje te kwijlen. Ze waren namelijk zo mooi, meneer! En blits. En zei ik al dat ze zo mooi waren? Echt waar, de mensen die spreekwoorden hebben uitgevonden lulden niet zo maar een beetje in het rond: het oog wil ook echt wel wat. En mijn oog wou vanaf dat moment een iets geavanceerdere gsm, zelfs al moest ik daarvoor harder met mijn activa en passiva rammelen dan ik eerder had gedacht - in het nadeel van mijn passiva welteverstaan. Ik liet de basic gsm's stante pede voor wat ze waren en ging een beetje dichter bij de gloed van de vernuftige modelletjes staan. Het voelde zowaar aan als een gloed uit de hemel, voor zover die mogelijk onbestaande plek hier op aarde al gevoeld kan worden tenminste.

"Die daar!"
En toen keek ik naar de prijs.
"Eh ... Toch nog te lelijk. Die daar dan!"
Ik keek opnieuw naar de prijs. Hij was prachtig.

En nu zit ik hier met een nieuwe gsm, die minder dan 120 euries (mentale grens) heeft gekost en toch kan tweeten of mp3's afspelen en zelfs Sudoku tussen de spelletjes heeft staan. Fokking Sudoku! Geweldig. Gadgethoer, much? Ik weet het en ik schaam me diep.

Nu ja. Ik durf wedden dat 3/4 van die snufjes nooit gebruikt zullen worden, maar goed, mijn oog (beide ogen) wou het en is er alvast zeer tevreden mee. Wat ik eigenlijk vooral wil - veel meer zelfs dan hippe snufjes en leuke spelletjes die je een potlood, een gom en een puzzelboekje uitsparen - is duurzaamheid. Ik weet nog dat ik met mijn eerste gsm, een mythische Nokia 3410, mijn hele middelbare carrière doorspartelde alsook de helft van mijn eerste academiejaar aan wijlen de Vlekho. Dat, dames en heren, is duurzaamheid. Mijn tweede gsm deed er beduidend minder lang over om dood neer te vallen, of toch om alleszins dood uit te vallen, en het is niet zo dat ik die opeens extravagant meer heb gebruikt dan mijn good old Nokia (<3). Ik heb op die tijd immers geen lief opgescharreld waar ik vanaf 's morgens al meteen mild erotische sms'jes naar moet sturen (of zo las ik toevallig eens mee bij een meisje voor me in de aula, die haar lief dus ... eh, never mind), en zo tot 's avonds door, wanneer ik er 'Slaapwel liefje' naar zou sturen en zodoende een gans nieuwe sms-sessie in gang zet die er uiteindelijk voor zorgt dat ik pas anderhalf uur tot twee uur na mijn 'slaapwel' uiteindelijk ook effectief kan slapen. If I'm lucky. Maar neen, niks van dat alles.

We zien wel. Hij kan duurzaam zijn maar evengoed zeer snel gepikt worden in de onveilige streets of Bruxelles, natuurlijk, waar ik uiteindelijk nog altijd een jaar moet gaan masteren. Al weet ik nog niet echt goed welke master. En of ik die aan de HUB zal volgen. Maar dat is dan weer stof voor een andere stukje.

(Of misschien ook niet.)

13:47 Gepost door Yours truly in Over mijzelve | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.