zondag, 17 oktober 2010

Glenn is misschien iets te overijverig (3)

Eigenlijk is er niet écht een derde deel, maar omdat deel twee anders veel te lang ging uitvallen en ik nog altijd iets heb tegen even getallen giet ik de conclusie van mijn hysterische bachelorpaperverhaal (of toch althans van de eerste etape, want de paperhel is nog lang niet voorbij) toch nog even in een apart derde deel. Dus. Wat valt er nog te vertellen?

1. Ondanks mijn tweede zeer slechte gewoonte, i.e. besluiteloosheid, slaagde ik er toch in om uit de drie mogelijk onderwerpen eentje te selecteren. Het wordt dus logischerwijze iets met vertalen.

2. De komende maanden zal ik ofwel zeer goede maatjes worden met of een diepe wrok beginnen koesteren voor de koning van de lange doch prachtige zinnen, zijnde Marcel Proust. Vergeleken met hem schrijf ik in ongelofelijk irritante staccatostijl, en dat wil - de kwalijke reputatie van mijn lange zinnen bij medestudenten in acht genomen - wat zeggen. Zolang hij maar weer niet begint over de symboliek van madeleines vind ik het allemaal wel cool - voorlopig, toch. Dat ik zelf een boek van hem heb mogen kiezen helpt wel. Alsook het feit dat het hele madeleinegedoe in dat boek net niet voorkomt. Ka-tching!

3. Ik zal de bachelorproef bijgevolg ook in het Frans moeten schrijven. As in: niet in mijn moedertaal. Aan de ene kant begin ik bij die gedachte spontaan te zwijmelen (iets met een nogal verregaande voorliefde voor de Franse taal en cultuur etc.), al vind ik het aan de andere kant toch ook wel best een angstaanjagende gedachte.  In het Frans, jong. En français! Wow.

Ach ja. De bachelorproef in zijn geheel blijft ook nog altijd zeer angstaanjagend, en daar zal de taal waarin ik ga schrijven weinig aan kunnen veranderen, denk ik. Aantal plannen tot nu toe om weg te lopen en in Parijs een nieuw leven te beginnen: 0,5. Halverwege dwaalde ik immers af naar een andere gedachte, sorry hè.

Commentaren

Een prettig gestoorde kerel lijk jij te zijn, Glenn... tof! ;-)

Amuseer je maar met je geschrijf in 't Frans. Mijn kinderen zouden je 'goe zot' vinden, mocht ik je plannen aan hen uit de doeken doen. Wat ik niet van zin ben!

Groetjes

Rudi

Gepost door: Rudi Van Damme | dinsdag, 26 oktober 2010

De commentaren zijn gesloten.