woensdag, 29 september 2010

Glenn is misschien iets te overijverig (1)

Er werd in sé al over gepraat sinds het middelbaar, wanneer de leerkrachten daar niets meer vonden om over te koeren en dan maar besloten om onze zwakke plek luiheid uit te buiten via allerhande doemverwijzingen naar het hoger onderwijs. Grote werken! Planning! Nog grotere werken! Onmenselijk lage slaagkansen! Larger than life werken! Etc. etc. Toen we dan eindelijk ons diploma middelbaar onderwijs op zak hadden en dachten verlost te zijn van zulk gezeur bleek echter dat de professoren in datzelfde in verdoemenis gehulde hoger onderwijs er ook wel een handje in hadden om ons studenten de kast op te jagen met allerlei onheilspellende profeties betreffende de lage slaagkansen en zeer grote werken. IT NEVER ENDS. Maar goed, in ieder geval werden de 'grote werken' door de professoren al wel iets preciezer gedefinieerd: bleek dat ze allemaal als doel hadden om ons stap per stap voor te bereiden op hét werk der werken ... Zijnde "de bachelorpaper". Jawel.

De bachelorpaper is een wetenschappelijk verantwoorde alsook ellenlange paper die alle studenten tijdens hun derde jaar bachelor moeten schrijven, en ofwel ligt het aan mij en mijn overactieve verbeelding, ofwel is er daadwerkelijk iemand die steeds een lage klokslag doet weerklinken telkens het woord 'bachelorpaper' valt. Feit is dat het werk al meerdere harten sneller heeft doen slaan op een manier die niks meer met liefde maar wel alles met serieuze stress- en gezondheidsproblemen heeft te maken. Alsof de ongelukkige combinatie van de omvang van de paper en het constante gebrek aan tijd in de richting toegepaste taalkunde nog niet erg genoeg is, worden we eveneens al sinds het eerste jaar bachelor aangemaand door oudere studenten om zo snel mogelijk de beste onderwerpen in te pikken, voor je overblijft met de overschot van de onderwerpen en een promotor waar de wildste  - en minst positieve - geruchten de ronde over doen. I mean, het feit dat je een bachelorpaper (ding doooooing) moet schrijven is op zich nog niet stresserend genoeg, natuurlijk, zonder dat je ook nog eens met een tijdsdruk van jewelste zit om een beslissing te maken waar negen fokking studiepunten alsook het merendeel van je slaagkansen van afhangen. Slik.

Vorige week donderdag stonden de mogelijke onderwerpen van de bachelorpaper dan online, een nieuwtje dat dan nog niet eens werd aangekondigd maar gewoon vernomen moest worden van anderen die er dankzij een toevallige kliksequentie op het intranet van de school op gestoten waren. Paniek alom, natuurlijk, en er werd meteen naar de computerklassen gerend om de onderwerpen out te checken, de docenten die ze aanboden, en de manier om zo snel mogelijk een onderwerp naar keuze te bemachtigen. Nu ja, 'meteen gerend': op de nieuwe campus is het vijf uur wachten op een lift, dus dat 'meteen' is natuurlijk nogal relatief, maar voor de schwung van dit verhaal leek het me wel een zeer gepaste uitdrukking, zo.

Eenmaal aangekomen in de computerklas ging ik zitten. Logde me met bevende vingers in. Klikte van je studie > afstudeerwerken > bachelorproeven toegepaste taalkunde. Ik verwachtte eigenlijk dat we eerst een scherm te zien gingen krijgen met daarop een doodskop en een grote 'BEWARE' in knalrode letters, maar niets van dat. Tja, die vrees voor de bachelorpaper (doooooing) zit er ingebakken of niet, natuurlijk. De werkelijke pagina dan weer laadde veel te traag naar mijn zin, maar toch ook weer sneller dan in de computerklassen van wijlen de Vlekho, wat dan ook meteen het enige voordeel is dat de nieuwe campus voorlopig lijkt te bieden. Na wat in ieder geval wel vijf eeuwen leek klikte ik de documentjes voor Frans, Engels en Nederlands open met daarin de onderwerpen per docent. En ik begon te lezen.

(binnenkort deel 2)

Commentaren

Als het een troost mag zijn: ik heb nooit een bachelorpaper moeten schrijven (dit is niet het troostende deel, dit is het uitlachdeel van deze commentaar), maar ik heb dat enorm gemist toen we plots een hele meesterproef uit onze botten moesten slaan (dit is het troostende deel).

Everything will be alright en volgend jaar gaat uw thesis zo hard rocken door al deze voorbereiding dat hij ook daadwerkelijk gelezen zal worden! Ik voel het!

Gepost door: Eikebah | maandag, 04 oktober 2010

Echt? Van een deuk in het aureool van de KUL gesproken, zeg. :o Ons kneden ze ons al sinds vorig jaar zo hard in functie van de bachelorpaper dat het bijna niet meer schoon is. Liever zo, natuurlijk, daar niet van, want zonder voorbereiding in een meesterproef gesmeten worden lijkt me heel ... :aah:, for lack of a fitting verbal description. Die is zelfs nóg beruchter dan de bachelorproef.

Maar I trust in your zeer vlotte pen en in het feit dat je met een whopping grote onderscheiding je diploma hebt behaald, wat dus wil zeggen dat die meesterproef uiteindelijk een triomf is gebleken op de onvoorbereidende KUL-piepeltjes?

Gepost door: Glenn | woensdag, 06 oktober 2010

De commentaren zijn gesloten.