zaterdag, 18 september 2010

Glenn zou echt geen goede vampier zijn

Die ochtend in de badkamer. Ik sta me rustig te scheren, tot opeens: TSJAKKAA! Eén verkeerde beweging, en voor je het weet ben je niet zozeer meer jezelf aan het scheren als wel je gezicht in stukken aan het snijden. Gevaar schuilt werkelijk om élke hoek, mensen, het is maar dat jullie het weten.

Eerst bleef ik nog heel kalm bij het gebeuren; after all heb ik me al vaker gesneden (niet op de depressieve tienermanier, nvdr.), en daar ben ik voor zover ik weet nooit van gestorven. Toegegeven, met 'ik heb me al vaker gesneden' bedoelde ik eigenlijk 'x aantal jaren geleden gebeurde het nog wel eens', toen ik het hele scheergedoe nog niet helemaal onder de knie had en mijn gezicht bijgevolg niet enkel vol acné maar ook nog eens vol snijwondjes stond. Je zou dus denken dat ik ondertussen al weet wat de do's and don'ts van scheren zijn, vooral omdat ik twintig en een halve lentes tel, maar ja, sommige mensen zijn onhandig voor een goede reden. Al kan ik niet meteen bedenken wat die goede reden dan wel mag zijn, hmm, of waarom dat argument er hier überhaupt toe doet.

Hoe dan ook: eerst bleef ik heel kalm bij het feit dat ik mezelf gesneden had. Ongeveer een volle halve seconde, that is. Want daarna verscheen er out of the blue een rode streep naast mijn mond, die steeds langer, breder en donkerder werd. En toen kwam het bloed in dikke druppels tevoorschijn. Even moest ik denken aan goedkope horrorfilms waarin onheilspellende boodschappen ook altijd plotseling tevoorschijn komen in bloed etc., maar het lachen daarover verging me al snel omdat ik dringend het met hopen uit mijn gezicht gutsende (nu ja) bloed moest gaan deppen en zodoende een eventuele - en ongewilde - parodie op Psycho kon vermijden.

Wat volgde was de kleurrijke vaststelling dat de doekjes waarmee ik het bloed depte alsmaar roder werden, en mijn gezicht alsmaar witter. En toen, zo ongeveer rond het tijdstip dat ook het tweede bloeddoekje aan vervanging toe was, toen werd ik kotsmisselijk. Blijkbaar kan ik helemaal niet zo goed tegen bloed, en dan vooral niet tegen mijn eigen bloed. Ik besloot om naar de zetel te kruipen om daar even te bekomen van de meest immense misselijkheid ooit, maar natuurlijk wilde die motherfucker van een snee zelfs dan nog niet ophouden met bloeden. Uiteindelijk lag ik halfdood in de zetel, terwijl bloed deppend, hoewel ik daar net voor op de vlucht was. Geweldig. Mijn maaginhoud protesteerde, en ikzelf wilde ook protesteren, maar ja, er moest gezorgd worden dat ik niet doodbloedde, en dan - zo redeneerde ik - kan protesteren misschien wel een belemmering vormen.

Geleidelijk aan begon het bloed te stollen en stopte mijn maaginhoud ook met haar pogingen om overboord te springen. Na een halfuur durfde ik opniew de zetel uitkruipen om een beetje verder te gaan ronddwalen in de badkamer - en dan vooral om het scheermesje from hell eerst boos de grond op te smijten, en daarna in de vuilbak. Ik heb al zoetere wraakmomenten gekend. Helaas moest mijn verstand me de rest van de dag nog een beetje op stang jagen door de hele tijd door, op de meest random momenten, het moment op te roepen waarop het scheermesje mijn vel openkerfde. Vriendin D. zegt hallo: tsjakkaa! Ik zie hoe vriendinnen D. en J. ketchup eten bij hun frietjes: tsjakkaa! Ik pas een trui: tsjakkaa! Ik ga naar toilet: tsjakkaa! De zomerse en totaal onbloederige openingssequentie van Tamara Drewe: tsjakkaa! Hatelijk, dat was het zeker, maar het zette me evenwel aan het denken:

Ik: "Maar hoe komt het dan dat ik zo verslaafd kan zijn aan het nochtans heel bloederige True Blood, zonder ook maar één keer de neiging te hebben om keihard te gaan kotsen?"
Zus I.: "Ja, maar voor True Blood gebruiken ze wel vals bloed, hè.

That makes sense, I guess.

Auw..jpg

Commentaren

hihi, 't is inderdaad een serieuze snee :D Als ge iets doet, doet 't ge het direct wel goed he Glennemans :D
(btw, mijn blogje is er weer :p)

Gepost door: Blah | zondag, 19 september 2010

Hihihihi, tis een serieuze ja! maar da zal wel snel genezen ^^

Gepost door: Britt | zondag, 19 september 2010

Ik lever nooit half werk, zoals jullie kunnen zien. Iedereen kijkt me nu wel nogal verschrikt aan, en ik vermoed dat ze allemaal denken dat ik in één of ander verschrikkelijk gevecht heb meegeknokt.

... terwijl ik al kotsmisselijk word van x druppeltjes bloed, bahaha. :p

Gepost door: Glenn | zondag, 19 september 2010

That sure is one snee from hell. :|

*voelt als zot aan haar eigen gezicht*

Gepost door: Eikebah | woensdag, 22 september 2010

De commentaren zijn gesloten.