zondag, 29 augustus 2010

Glenn started to run

Die ochtend werd ik wakker, en ik wist dat het een mooie dag ging worden. Zo eentje waarbij je wakker wordt en de zon al ziet schijnen, ook al zijn de gordijnen eigenlijk nog dicht. Zo eentje waarbij het je niet zou verwonderen als er opeens zingende vogeltjes en hertjes komen helpen bij het wassen en aankleden. Zo eentje waarbij er een lieflijk muziekje als vanzelf op de achtergrond speelt, liefst iets van Minnie Ripperton of zo als het even kan. Mmm, ja. Ik maakte me bijgevolg dan ook klaar om vol overgave deze hoogstwaarschijnlijk geweldige dag in te springen. Wierp daarom al een been uit bed. En daarna een tweede. Klaar om er eens keihard aan te beginnen, en al. !!!.

Tot ik daarin werd tegengehouden door een allesverzengende pijn. Zijnde spierpijn.

Met name in mijn benen.

Hmm.

Er begon helemaal achteraan in mijn nogal mistige hoofd iets te dagen.

Maar natuurlijk! But of course!

Ik was de dag voordien voor de eerste keer gaan lopen.

De commentaren zijn gesloten.