woensdag, 25 augustus 2010

Glenn heeft nu dus ook een festivalbandje, hotness!

Dus toen lagen vriendin L. en ik na te praten over mijn eerste dag Pukkelpop, gelegen in onze tweepersoonstent die we na een halfuur zoeken toch nog ergens binnen de toegelaten perken hadden kunnen neerpoten. Op de achtergrond hoorden we Placebo headlinen. Bijgevolg daalde het gesprek af en toe ook eens af naar de vraagtekens die we plaatsen bij de adoratie van de muziekminnende mens voor Placebo.

"Als ik nog één keer iemand hoor zeggen dat hun cover van Running Up That Hill het origineel overstijgt, I swear to God, dan spring ik in de vaart."

In feite zijn er nogal veel als-dansituaties die eindigen met het in de vaart springen van ondergetekende, nu ik er zo over nadenk, maar ja, ik ben dan ook een van nature nogal dramatisch persoon en zo. In ieder geval ging de conversatie er - enkele intermezzo's richting Placebo niet nagelaten - hoofdzakelijk over hoe goed mijn allereerste festival was meegevallen. Al mijn vooroordelen die me er exact twintig jaar en een half lang van hadden weerhouden om ooit voet te zetten op een festivalweide (zijnde: het gebrek aan hygiëne en persoonlijke ruimte) werden natuurlijk wel op tijd en stond enkele keren bevestigd, maar uiteindelijk blijken de Belgische journalisten niet uit hun nek te lullen wanneer ze in volle komkommertijd weer een chauvinistische pagina of twee wijden aan de Belgische festivalzomer en dan vooral het Belgische festivalgevoel in het bijzonder. Want, toegegeven, als dat laatste niet echt zou bestaan, dan was ik waarschijnlijk al gillend uit Kiewit weggelopen van zodra de geur van festivaltoiletten voor de eerste keer mijn reukorgaan binnendrong en daar een spoor van dood en verderf achterliet.

"Mja, ik kan niet echt één voorval bedenken dat mij zou kunnen overtuigen om misschien volgend jaar toch niet opnieuw naar Pukkelpop te komen. Zelfs de pushy kerels en dronken Britten vooraan bij Goldfrapp niet, en die waren nochtans heel irritant."

Dat citaat had een mooie afsluiter kunnen zijn van een mooie dag, al zeg ik het zelf. Niets meer kunnen bedenken om je opnieuw van festivals te helpen en dan gaan slapen. Nu ja, of dan toch proberen om Placebo buiten te sluiten door, bijvoorbeeld, aan Kate Bush te denken of zo, ik roep maar iets. Maar toen. Kwam er een voorval de hoek om. Dat me toch wel even heel hard deed twijfelen.

Het ging zo: we lagen een paar seconden in stilte na te denken over de voorbije dag en te kauwen op dingen om te zeggen, waardoor al het geluid van buiten opnieuw leek binnen te sijpelen in de tent. Ik weet niet of jullie het weten, maar op een festivalcamping is er altijd lawaai - come rain or come shine, come morning or come middle of the fokking night. Zo kan je om half vijf 's ochtends nog iemand tegenkomen die spontaan op zijn gitaar begint te tokkelen en begint mee te zingen als ware hij Tom Dice in hoogsteigen persoon. Alsof dat nog niet erg genoeg is zal die gitaarkerel ook altijd een vriend hebben met een kazoo. Jawel. Of dan beginnen een paar kerels met een bal te spelen. Of doen een paar andere kerels iets anders luidruchtigs op de meest ongoddelijke uren. Vrouwen hoor je er by the way nooit lawaai maken. Wat doen die dan, vraag ik me af, en zijn hier eigenlijk wel vrouwen op vriendin L. na? (al ben ik eigenlijk niet zeker of ik dat dan allemaal wel zo graag wil weten)

Maar goed: er drongen dus heel veel geluiden van buiten naar binnen. En toen hoorden we plotseling een kerel (natuurlijk) verwoed beginnen hoesten. En voor we het wisten maakte hij ook kokhalsgeluiden. En voor we ook het volgende wisten hoorden we zijn maaginhoud op de grond spetteren. Maar echt spétteren, mensen. Spetteren! Hoe het komt weet ik niet, maar wanneer je iets enkel kan horen en niet zien lijken je oren opeens elk honderdste van de geproduceerde decibels op te pikken, als om er zeker van te zijn dat je bij gebrek aan zicht toch zeker geen enkel detail zou missen. Zo dus ook bij het kotsen van de tot nog toe anonieme kerel. Vriendin L. en ik keken elkaar aan. We knipperden eens. En keken daarna terug naar de bovenkant van de tent. Ondertussen meende ik ook een milde kotsgeur te ontwaren. Mijn rechteroog begon nerveus te trillen bij de gedachte aan de eerste van van mijn twee reeds genoemde antifestivalargumenten. Oh dear.

(Maar goed, als de affiche van volgend jaar het toelaat en ik ook opnieuw een herexamenloze zomer op zak kan steken, dan sluit ik zeker niet uit dat er opnieuw een dagje - of twee, of drie - Pukkelpop in het verschiet ligt. Want het was waarlijk zeer phat, y'all.)

Commentaren

Whahahaaa...en was het heel erg close...of viel het mee? Maar in een tent ja joh, daar hoor je alles veel beter in inderdaad..alles lijkt daardoor ook veel dichterbij. (hoewel ik niet uitsluit dat die vent, dronken als ie was, niet de moeite nam om wat verder van de tenten te gaan staan kotsen!
Heb zelf wel eens gehad bij een wandeltweedaagse, waarbij ook veel militairen meeliepen die het ook nodig vonden om tot in de kleine uurtjes door te gaan en dan zo laat niet de moeite namen om om te lopen naar hun kampement, maar tussen de civiele tentjes door liepen...maar donker en dronken...dan zie je die scheerlijntjes natuurlijk niet hè..dus ja hoor...er vloog er bijna eentje naar binnen...ik vreesde voor m'n carbonstokjes! Het had die avond ook wat geregend dus door de klap liep er wat water van het doek...en m'n zus siste: staat ie nou tegen de tent te pissen ook nog?? hahahahahahahaa!
Maar naar zo'n festival ben ik nou nog noooooit geweest...niet zo mijn ding hoor!
Groetjessss!

Gepost door: mizzD | donderdag, 26 augustus 2010

Ik moet u wellicht niet vertellen dat Goldfrapp ook nog naar de AB komt dit najaar?

Of gaat dat een overdosis teweegbrengen? :p

Gepost door: Eikebah | maandag, 30 augustus 2010

De tickets liggen al sinds eind juni te smachten om gebruikt te worden. ;)

En dat van die overdosis valt nog af te wachten, althans toch tot de 24e. Ooh! Voorlopig kan mijn leven nog wel een injectie glam gebruiken, hoor, dus chances are I'll be good.

Gepost door: Glenn | woensdag, 01 september 2010

ZOOOOO herkenbaar!
Zolang ze nog geen zwansossisen uit het vuil halen en beginnen in het rond te werpen (eigen ervaring!) valt het toch allemaal nog mee he :D

Gepost door: Britt | woensdag, 15 september 2010

Echt waar? Oh dear. :p Festivals brengen het slechtste in sommige mensen naar boven, jongens toch, haha!

Gepost door: Glenn | zaterdag, 18 september 2010

De commentaren zijn gesloten.