maandag, 16 augustus 2010

Glenn starts to run. Well, someday, at least.

In het middelbaar waren er altijd twee vakken waarvoor mijn punten op élk rapport beduidend lager lagen dan die voor de andere vakken. Ik heb het hier over wiskunde ... en lichamelijke opvoeding. Neen, jullie zicht bedriegt jullie niet; ik typte wel degelijk lichamelijke opvoeding. Je mag lachen als je wil, want zelf vind ik het ook maar redelijk belachelijk, maar what can I say? Het was gewoon een vak dat me helemaal niet lag - niet in het minst omdat ik maar heel weinig aanleg heb voor zowat alle sportdisciplines, en zo'n gebrek aan kunde strookte bijgevolg helemaal niet met mijn op school nogal verregaande perfectionisme. Om maar meteen straight to the point te komen: mijn God, wat haatte ik LO.

Nu ja, ik moet niet meteen gaan verabsoluteren en zo. Er waren wel degelijk een páár sportdisciplines waar ik goed in was, of die ik toch tenminste zodanig graag deed dat mijn geheugen de herinneringen daaraan heeft misvormd in de vorm van bitchin' skills. Zo was ik niet meteen de slechtse hockeyspeler op de planeet. Ik wist zelfs eens een punt te scoren met hockey - geen own goal! - toen er een ongelofelijk irritante kerel in de goal stond die altijd prat ging op zijn eigen geweldigheid, vooral dan op vlak van sport. De smaak van de overwinning was zoet, mensen, dat moet ik jullie waarschijnlijk niet vertellen, maar nu ook weer niet zo zoet dat ik opeens een geweldige atleet werd. En oh! Lopen vond ik eigenlijk ook nog wel redelijk oké, want daar kwamen geen ballen of team building of zo aan te pas. Al had ik daarbij ook weer mijn grenzen, en die grens was de verachtelijke scholencross. En er waren natuurlijk wel énkele lessen tijdens dewelke ik LO niet haatte. Zoals wanneer het studie was, bijvoorbeeld, BAHAHA!

Anyway.

Het is dan ook met enige verbazing dat ik onlangs, na een sporthiatus van twee jaar (dus sinds de laatste les lichamelijke opvoeding etc.) heb besloten om - hou jullie vast - toch opnieuw aan een vorm van lichaamsbeweging te doen. Ondergetekende. Ik. Lichaamsbeweging. !!!!!. Jawel. Het is een combinatie die zes jaar lang de laughing stock is geweest van alle ongelofelijk irritante kerels die prat gaan op hun sportkwaliteiten, en er zijn dus wel enige trauma's aan verbonden doordat de menselijke puberteit gebeurtenissen wel eens durft uitvergroten, maar whatever! Dat ligt allemaal in het obscure verleden, en daar kijken we liever niet meer op terug. Alhoewel. Ik moet toch toegeven dat ik uit veiligheidsoverwegingen heb besloten om niet meteen opnieuw riskant terrein te betreden door bijvoorbeeld een veel te hoog gegrepen sport te gaan beoefenen, waarin ik vanzelfsprekend op de compleet verkeerde manier zou uitblinken. Om maar iets te roepen. Neen, in plaats daarvan gaan we gewoon een stukje lopen. Het hoofd een beetje leegmaken. Onderwijl gezond doen. Eerst het linkerbeen naar voren, dan het rechter. Niets wereldveranderends, dus. Voor zij die nu beseffen dat ze dit hele bericht vruchteloos hebben zitten lezen omdat ze gewacht hebben op een shocker van formaat: sorry.

Hoe dan ook, volgende week begin ik eraan!

Of anders de week daarna. I mean, het is nu niet dat het echt dringend is en al.

Commentaren

Haha, wat een verassing; een jongen die niet van L.O houdt! Voor zover ik weet is dat het lievelingsvak van alle jongens. Bah, ik haat L.O. ook, zeker het lopen -> Dan geef ik snel op met als resultaat een 5 op 10.
Jouw, 'volgende week begin ik er aan, of anders de week daarna' klinkt wel niet echt goed. Haha :D Iemand heeft last van uitstelgedrag , blij dat ik niet de enige ben !

succes met je L.O. - overwinning

xxx

Gepost door: whatwouldyousacrificeforlove | maandag, 16 augustus 2010

Dag Glenn,
via de startpagina kom ik op je blog terecht.
Ik las je 'ABOUT' en was meteen 'geraakt' door je woordspelingen! Knap! En uit je postje blijkt dat je een gezonde dosis humor hebt! I like it!
Ik wens je een fijne avond!
Groetjes van Elle

Gepost door: Elle | maandag, 16 augustus 2010

De commentaren zijn gesloten.