zaterdag, 19 juni 2010

Glenn gaat stemmen

Als er één ding is dat ik geleerd heb toen ik vorig jaar voor de eerste keer ging stemmen, dan was het wel dat het vreselijk onhandig is om een billboard open te plooien op een veel te klein tafeltje, en dat een potlood dat enkel aan de rechterkant van een stemhokje is vastgeketend een discriminatie van linkshandigen is. Zoals mijzelve. Maar dat is niet de belangrijkste les, eigenlijk. Oké dan: als er een tweede ding is dat ik geleerd heb toen ik vorig jaar voor de eerste keer ging stemmen, dan was het wel dat ik bij een volgende verkiezing beter voorbereid moest zijn. Inderdaad: het was tijd. Dat ik. Een politieke mening ging ontwikkelen.

Want dat is dus één van mijn vele gebreken: politiek interesseert me niet. As in: helemaal niet. Ik maak dat natuurlijk goed met mijn gigantische gevoel voor humor, maar toch, op het moment dat je met een potlood in de aanslag staat en bolletjes moet kleuren kom je met humor nérgens. Ik weet het, voor mij was dat ook een schok. Het probleem ligt deels bij mij, deels bij de politici: zij komen bij mij immers over als een groep veel te dikke kleuters in een veel te kleine zandpak, en als er iets is waar ik niet van moet weten, dan zijn het wel kleuters. Of kinderen in het algemeen. Dat is immers nog niet veranderd in die paar maanden dat enkel voorbijrollend tumbleweed deze blog bevolkte.

Je kan natuurlijk denken: Glenn woont in fucking Halle. Halle ligt in de fucking Bermudadriehoek that is Brussel-Halle-Vilvoorde. Een fucking politiek oorlogsgebied! Die móet toch een mening hebben over politiek?! Maar dat valt allemaal best mee, hoor. Wanneer ik mensen vertel dat ik in Halle woon kijken ze altijd verschrikt op, alsof we hier enkel met een kogelvrije vest kunnen buitenkomen en met een rifle op de rug, klaar om de dichtsbijzijnde Waal neer te schieten als we niet toevallig aan het plunderen slaan om onze loopgraven te bevoorraden. Terwijl Halle in feite net hetzelfde is als eenders welke andere saaie middelgrote stad, waar ongeveer nog evenveel opwinding van uitgaat als van Madonna's recent strak getrokken gezicht. Weinig, dus. De hele kwestie BHV gaat 98% van de plaatselijke jeugd dan ook helemaal voorbij (vorig jaar vroeg een ex-klasgenote me zelfs na het stemmen hoe het kwam dat er ook Waalse politieke partijen op haar stembiljet stonden, nu vraag ik u). Vandaar waarschijnlijk mijn lack of political interest.

Maar die lack ging een abundance of political interest worden. Ik ging elke week de Knack binnenstebuiten keren! Op deredactie.be checken of er nog iets noemenswaardigs was gebeurd in de Wetstraat! Vanuit onze schone Vlekhocampus in de Koningsstraat even live naar de Wetstraat hoppen, wat helemaal niet zo veraf is! Dat moest toch wel lukken, dacht ik, want we zouden toch nog niet meteen opnieuw moeten gaan stemmen, toch? Dus toen ik de Knack inruilde voor de Focusknack, in plaats van deredactie.be een website als Popjustice bookmarkte en al moe werd van enkel tot aan de Botanique te hoppen vanuit onze schone Vlekhocampus zag ik daar geen graten in. Tijd genoeg alvorens het nog eens verkiezingen waren; tegen dan ging ik me er wel eens serieus hebben tegen gezet, tegen dat politieke gedoe.

En toen. Viel de regering. Niet zo lang geleden. Wat dus wilde zeggen dat we opnieuw mochten gaan stemmen. Pas een jaar na de vorige keer, toen we natuurlijk niet echt over hetzelfde stemden (zoveel weet ik nog net wel), maar toch. Ik stak een beschuldigende vinger uit naar Knack, deredactie.be en de Wetstraat: moesten ze maar een beetje meer motivatie losweken, hè. Een slachtoffer van de maatschappij, dat was ik!

Uiteindelijk heb ik afgelopen zondag echter wel een geldige stem uitgebracht. Een bolletje gekleurd.  En dus geen vrijend koppel getekend. Gaat namelijk nogal moeilijk voor linkshandigen als de potlood rechts is vastgeketend, zie je. Anyhoo, ik voel me wel goed bij de keuze die ik gemaakt heb, voor zover ik me daar natuurlijk gefundeerd goed bij kán voelen. Van alle dikke kleuters in de zandbak staat die partij in kwestie namelijk het dichts bij de goudpot aan het einde van de regenboog. En dat ik daarmee ben ingegaan tegen de overgrote meerderheid van stemmend Vlaanderen maakt het allemaal nog véél beter, oh yes. En volgende keer zal ik dat hopelijk met 60% meer zekerheid (de volle 100% dus) kunnen zeggen.

De commentaren zijn gesloten.