maandag, 10 augustus 2009

Glenn XIV

Het voordeel aan aankomen in Versailles is dat je, eenmaal uit de trein, niet als een hysterisch personage uit een klucht moet gaan zoeken naar wegwijzers, om dan uiteindelijk nog verloren te lopen en in tranen uit te barsten: je wordt gewoon als het ware voortgeduwd door de toeristenstroom die dezelfde richting uit moet en je netjes op de gepaste bestemming afzet. Bijna zou je hen daar dankbaar voor zijn, ware het niet dat ze helaas ook deel uitmaken van de gigantische rij wachtenden en waarschijnlijk nog misbruik hebben gemaakt ook van jouw tijdelijk uit-het-lood-geslagenheid bij de imposante aanblik van het paleis, de fuckers.

Nu, dat was toch de theorie van mijn zus en ik toen we na twee minuten aanschuiven nog geen meter waren opgeschoven en al ons geduld reeds als sneeuw voor de Zonnekoning was gesmolten. Dit kwam eigenlijk vooral doordat de familie voor ons opeens 85 leden extra bleek te tellen die zich behendig tussen ons in wurmden en zodoende bittere herinneringen opriepen aan het helse aanschuiven voor Madonna en dan een bepaalde biznotch in het bijzonder. Het is niet omdat mijn voorliefde voor drama overdrijving in de hand werkt, maar de rijen waren laa-ha-haang en het ging waarschijnlijk nog tot de volgende Franse Revolutie duren eer deze angry mob toegang zou krijgen tot het paleis.

Maar toen. Misschien was het gewoon de glans van de gouden poorten die in de zon alle kanten uit schoot, maar een lichtstraal daalde over ons neer en een omroeper met de stem van Louis de Funès galmde opeens over het binnenplein: "Vergeet niet, dames en heren, dat iedereen jonger dan 26 en afkomstig uit de Europese Unie zich meteen naar ingang A mag begeven waar ze gratis toegang krijgen tot het domein van Versailles." (maar dan in het Frans etc.) Onze blik daalde af naar ingang A. Er stonden bijna geen mensen, om niet te zeggen geen. We keken mekaar aan. We keken naar de familie voor ons, die jolig koerden in het Frans over Sarkozy of waar ze het ook over hebben in Frankrijk. Het woord 'gratis' rolde nog eens over onze lippen, maar dan wel in het Nederlands dit keer. En toen liepen we voor ons leven.

Zodoende waren we natuurlijk wel in iets minder dan vijf minuten op/in/rond/over de plaats where the magic happened - inderdaad zonder te betalen, wie had het gedacht? - om ons vijf uur lang te vergapen aan een extravaganza waaraan iedere moderne vorst tegenwoordig een plaatsje in een dwangbuis zou overhouden in plaats van een schitterend paleis, en ook om ons in de achttiende eeuw te wanen - maar dan met moderne kledij en meer Aziaten dan er vroeger waarschijnlijk rondliepen.

Het is goed om jong te zijn, y'all!
(en om geen herexamens te hebben, zodat je in augustus nog iets meer kan doen dan enkel het posten van wanhopige Facebookstatussen)

Versaillesss

Commentaren

piepjong 't zijn altijd dezelfden die geluk hebben hé ;-)
't is je van harte gegund natuurlijk... en wat cultuur kan voor iedereen wel van pas komen....

Gepost door: cis | maandag, 10 augustus 2009

Was er ook eens... maar kan me geen wachtrijen meer herinneren hoor! Wél de t-shirtverkoper buiten het hek, waar ik eens keek en die toen zei dat ie nog wel een XL had...pffff een L was meer dan groot genoeg, dank u! hahahahahhahahaaaa!
Maar Versailles is mooi hè! :-)
Groetjessssssss!

Gepost door: mizzD | maandag, 10 augustus 2009

De commentaren zijn gesloten.