maandag, 03 augustus 2009

Glenn en de besmette sombrero

Die ochtend op mijn bord: een beetje van alles wat het ontbijtbuffet te bieden had, alsook de komende conversatie ten gevolge van een wel zeer vettig sneetje spek.

X: "Wil je misschien een bloederige cholesteroldood sterven of zo?"
G: "Ah, een mens moet toch van iets doodgaan."

Die laatste zin is door de jaren heen zo'n beetje mijn standaardantwoord geworden op alle doembeelden in de krant alsook elke ziekte die zich voordeed. En komaan: cholesterol! Cholesterol is al even jaren negentig als Spice Girls en Buffallo bottinnen dat zijn en was toen werkelijk het hotst en het happeningst van alle kwalen. Getuigen daarvan de triljoen reclames voor Scandinavische boter met een naam als een IKEA-meubel die je tussen twee delen van Familie (waarin Didier De Kunst nog de slechte plak zwaaide, go figure) in je maag gespitst kreeg en die blijkbaar cholesterol verjaagden en glimlachende vijftigers een fjord opduwden.

Maar dit zijn de jaren negentig niet meer, thank God: dit is het nieuwe millennium. Cholesterol is al lang geleden naar het achterplan verbannen om plaats te maken voor nieuwe hipcats onder de kwalen. Zoals nu de Mexicaanse griep, bijvoorbeeld, en laat dat nu net het onderwerp zijn waarover ik tachtig regels geleden al wou beginnen schrijven maar niet kon wegens een te lang uitgesponnen inleiding. De Mexicaanse griep is immers de eerste ziekelijke boosdoener in ages waarover ik mijn hierboven geciteerde opmerking maar achterwege laat, of toch sinds ik volgend gesprek opving in de krantenwinkel, nog vóór ik tevergeefs op zoek ging naar lavendelvelden:

"Ja, ehm, ik heb dus gehoord dat de Mexicaanse griep na de grote vakantie nóg gevaarlijker wordt dan ervoor. Ahja, wat wil je, de mensen gaan op reis naar alle hoeken van de wereld, je weet niet waar je overal mee in contact komt hè. Ahja. Je raakt een besmette deurknop aan en poef! je hebt het al zitten. [...] X* aantal doden per dag, jong, X! Jaja."

Dit is niet bepaald informatie die je vóór een vakantie wil opvangen, en hoewel ik een zeldzaam nuchter moment beleefde en dus vraagtekens kon zetten bij deze doemboodschap van een menopauzende dorpbewoonster met geverfd blond haar en een rokersstem, was ik er op mijn overwegend neurotische momenten niet gerust in.

Zoals in hotel X, bijvoorbeeld. Neuroses kwamen boven, en opeens steeg ook het gesprek uit de krantenwinkel naar boven. Ik lag net in bed en begon dus onherroepelijk na te denken. Of, in dit geval, na te angsten. Waren de lakens wel goed gewassen? En wat als dat niet zo was? Stel nu dat er iemand met Mexicaanse griep in deze zelfde lakens heeft geslapen en ze dus niet goed gewassen zijn? Oh jee. Daar ging ik dus. Waren deurknoppen niet heel gevaarlijk? Maar misschien denkt niemand eraan om deurknoppen deftig schoon te maken, want wat zou het ook: ze worden duizend keer per seconde gebruikt? En wat ga ik doen als ik een mogelijk besmet voorwerp heb aangeraakt en niet meteen gelegenheid zie om mijn handen te wassen? Wat als ...? En wat als ...?

Onnodig om te zeggen dat het een korte nacht was (die hopelijk niet eindigde met swine flue). Neurotisch zijn is enkel een zegen als je meedoet in een Woody Allenfilm, menschen, onthou het!

 

Dus wat denken jullie zo van die Mexicaanse griep of andere doembeelden over het einde der menschen, y'all

* een hoog getal etc.

Commentaren

Awel Ge mijdt u gewoon van snotterende grieperige mensen. Valla. Mijden als de pest. ;)

Gepost door: Blah | dinsdag, 04 augustus 2009

Dat kan geen probleem zijn. Het is zelfs simpel!

Gepost door: Glenn | maandag, 10 augustus 2009

Tja... na eerst zowat al de dood ingejaagd te zijn door alle alarmerende berichten en in de krant te lezen dat mensen doosjes Tamiflu aan het inslaan waren als ware het zakken aardappels met een hongerwinter op komst...nu ineens is het 'maar een griep als alle andere' en hoeft er niks extra's te worden ingenomen...als men maar 'geregeld de handen wast'...pffffffff! Ik weet het niet hoor...bij de gewone griep las je nooit over zóveel dodelijke slachtoffers...maar ja, dat was dan zeker niet nodig om te vermelden?? Of zo??
Ik ben nog niet op vakantie geweest...ben waarschijnlijk nét weg als de grote piek in Nederland zou ontstaan door het terugkeren van de mensen van vakantie en het weer beginnen van de scholen en het werk...ben ik een bofferd! :P
Groetjessssssssss!

Gepost door: mizzD | maandag, 10 augustus 2009

De commentaren zijn gesloten.