vrijdag, 06 februari 2009

De smaak van de soda

Mijn ouders zijn lid geworden van de Soda Club. Dat is geen parenclub, noch een exclusieve miljonairsclub: het is gewoon de naam voor een bedrijf dat machines distribueert waarmee je zelf frisdrank kan maken. En de siropen die daarvoor nodig zijn. En de flessen. Oké.

Het concept is heel simpel: je koopt zo'n machine aan, een fles gas voor de "psshht" in je drank en enkele siropen die wel lekker lijken. Of gewoon de colasiroop als je op safe wil spelen. Je monteert de fles gas in het toestel. Vult de speciale frisdrankflessen van het bedrijf met water. Schroeft zo'n fles (zonder dop, naturally) vast aan het toestel. Drukt drie keer op de knop die voor de gastoevoer en "psshht" in je drank zorgt. Schroeft de fles los. Giet er een dop siroop in. Draait de fles enkele keren om tot het water, de "psshht" en de siroop helemaal vermengd zijn. En je hebt je eigen frisdrank. Fin.

Daar dromen ze al lang van, mijn ouders, je kan het niet geloven. Het duurde echter nog veel langer voor ze besloten het toestel in huis te halen. Zoals het superconsumenten beaamt gingen de oudjes eerst te rade bij twee tantes van me die ook zo'n toestel hebben, om naar hun vakkundig oordeel te vragen, waarop ze besloten om tot aankoop over te gaan. En uiteindelijk toch maar weer een shitload aan Coca-Cola en 7Up insloegen. Omdat de droom toch bleef sluimeren betrok de tweede stap in het Sodaproces mijn persoon en mijn zus bij de zaak.

"Wat vinden jullie van zo'n toestel, zouden we het kopen of niet? Ja, wat denken jullie daarvan? Geef een mening!" ging het opeens.
"Wellll ... Broodmachine", repliceerde ik.

De laatste keer dat hier immers een toestel in huis kwam waarmee je zélf kan maken wat ieder ander normaal mens gewoon gaat kopen dateert alweer van bijna drie jaar geleden en betrof een broodmachine. Mijn pa had in die periode echte bakkeraspiraties, maar mijn ma dus niet, en aangezien ma's wil wet is staat de broodmachien nu in de kelder. Na vier keer gebruik. Waarvan één keer helemaal mislukt omdat mijn pa het zelfgebakken brood had laten vallen en het baksel in twee stukken brak waar niets mee aan te vangen viel. En nu dus opeens die frisdrankaspiraties, ik wist wel waar het zou eindigen, vandaar mijn antwoord. Maar hmm, nu waren ze natuurlijk wel met twee om een droom te delen. Zodoende werd mijn geldige argument weggewuifd en besloten ze om het toestel aan mekaar cadeau te doen voor Kerstmis.

"Tgoh, wat zou toch in dit pak zitten? Hahahaha!" ging het dan, want mijn ouders zijn komische wezens, zie je.

En nu zitten we dus al sinds kerst met een frisdranktoestel, dat - in tegenstelling tot de broodmachine - dagelijks dienst doet om de meest doldwaze frisdranken op tafel te toveren. Mijn ouders vinden het helemaal te gek en beginnen tegen iedereen die het wil horen (of niet) te koeren over hun knotsgekke firsdrankavonturen. Of ze vergelijken gansche avonden met mijn twee andere sodatantes die en die siroop met elkaar. En ondertussen wordt er aan de lopende band op de gasknop gedrukt om alweer frisdrank te creëren.

Het klinkt een beetje als een geconstipeerde bejaarde die opeens verlossing vindt na veertig jaar, het indrukken van de knop voor de "psshht". En zeker al één siroop begint na een glas en een half tegen te steken, zijnde de helder rode Grapefruit, die hier thuis echter door het leven gaat als "Grappefroet". Maar ja, dat van dat tegensteken willen m en p dus niet horen want dat is heiligschennis, ketterij, die hele mikmak etc. Al moet ik daarnaast ook wel toegeven dat de gifgroene Lime lekker is en zeer verslavend op de koop toe. En toch.

Ik geef het nog vier maanden.

16:37 Gepost door Yours truly in Home sweet home | Permalink | Commentaren (5) | Tags: frisdrank, doe-het-zelf, vreugde en jolijt |  Facebook |

Commentaren

suiker, suiker, suiker... dat is het risico hé... Straks eens laten meten en 't verdwijnt meteen :-)
en... leuke nieuwe 'about' en 'foto'...

Gepost door: cis | vrijdag, 06 februari 2009

ha, hier thuis hetzelfde scenario. ze moesten en zouden een broodmachine hebben, twee keer brood meegebakken en nu doet het enkel nog dienst als er eens pizzadeeg (één keer op de twee jaar ofzo) moet gekneden worden...
maar van een frisdrankmachine, daar heb ik toch nooit van gehoord hoor. het hoort er toch niet zo lekker uit :p
ik heb trouwens een stokje voor je liggen :)

Gepost door: Lilaea | vrijdag, 06 februari 2009

Allemachtig!!! Daar hebben ze inderdaad wel lang over gedaan om dat te beslissen...volgens mij zijn die apparaten hier al eeuwen geleden geïntroduceerd en staan ze al jaaaaaaaren bij die en gene te verstoffen op zolder of in kelder! Ik koop mijn limonades wel gewoon hoor...stuk goedkoper en gemakkelijker volgens mij! :-)
Groetjesssssssssssss!

Gepost door: mizzD | vrijdag, 06 februari 2009

de berg... Leuke blog...
Ik kwam terecht bij je beschrijving van die avontuurlijke bergtocht die je moet ondernemen aan Brussel Noord. Zelf moet ik er ook nogal vaak mee afrekenen... maar voor de rest heeft mijn berichtje niet veel te maken met je bovenstaande post :) ... met doe-het-zelf-frisdrankfabrieken heb ik dan ook totaal geen ervaring...

Ik neem aan dat je ook examens hebt gehad...minder dan 1 dag vakantie is wat rest...de verschrikkelijke berg wenkt weer ;)

Gepost door: icaros | zondag, 08 februari 2009

Haha, mijn broer wou zo een sodamachien, is er nooit van gekomen..
Trouwens, heb je tickets voor Madonna?

Gepost door: Fairytalegirl | zondag, 08 februari 2009

De commentaren zijn gesloten.