donderdag, 09 oktober 2008

Glenn koopt aan

Ik had een laptop nodig. Nu ja, "nodig". Het is hier thuis een algemene overtuiging dat een mens, eens hij uit het middelbaar komt en verder studeert aan een hogeschool of universiteit, nood heeft aan een laptop. Om op te werken, om de professionele mee uit te hangen, en ook voor nog enkele andere (en ik geef het toe:) goede redenen die ik niet uit de doeken ga doen maar er wel voor zorgden dat ik gedwongen was om geld uit te geven. En niet zomaar geld, maar op zijn minst 500 euro (als het meezat), en dat is niet niks. Als je gierig bent. Wat ik dus niet ben. Of toch niet erg.

Anyhow: S.O.S, dus, want knowing me, knowing you is het uitgeven van veel geld in één keer nog niet zo gemakkelijk voor een egoïstische jongeling als ik. Herinneren jullie je nog de dramatische wending die het kopen van een iPod aan mijn leven gaf? En dat was dan nog maar een vijfde van de minimumprijs van een degelijke laptop, dus je moet niet vragen hoe ik op de genoodzaakte aankoop van dat laatste reageerde.

Hysterisch, dus, of toch in het begin, waarna ik langzaamaan overging naar de alombekende ontkenningsfase, die ervoor zorgde dat ik op alle gepaste en ongepaste momenten het nut van een laptop voor ondergetekende in vraag stelde. Tot ik vaststelde dat mijn ouders daar dan ook op gepaste en ongepaste momenten op antwoordden met een geïrriteerd "waart dan maar gaan werken in de zomer he wat is da nu" omdat ze doorhadden waar de All Star wrong (money money money etc); toen schoof ik de kwestie gewoon op de lange baan, hopende dat ik het ver genoeg had weggeschoven om het de eerste maanden niet meer tegen te komen.

Maar toen. Ging ik terug naar school. En kregen we werk. Meer en meer werk, zelfs. De algemene pc beneden was niet altijd meer beschikbaar bij elke vingerknip van mijn kant. En ook kwam ik nog eens tot de conclusie dat er nog veel meer nuttige doeleinden waren aan een laptop om werk mee te verzetten dan degene die mijn ouders hadden opgesomd. Belangrijke factoren dus die ervoor zorgden dat ik die zaterdagnamiddag volgende woorden uitsprak:

"Ik zou binnenkort precies toch eens achter een laptop willen gaan kijken, eigenlijk."

Waarop mijn ouders inwendig op hun knieën vielen en waarschijnlijk kindeke Jezus bedankten dat ik eindelijk tot het juiste inzicht was gekomen. Die dankbaarheid nam uiteindelijk zodanige proporties aan dat mijn pa toevallig een reclamefolder van de Mediamarkt bovenhaalde met een laptop op de voorpagina die onder gunstige (lees: betrekkelijk goedkope) voorwaarden werd verkocht, en alsof dat nog niet genoeg was reed 'ie ook nog eens op diezelfde dag met mij naar bovengenoemde winkel, alwaar we al snel op de afdeling 'notebooks' stonden te keuren en te doen.

"Gimme! Gimme! Gimme!" zei ik bij het aanzicht van een grotere en uiterlijk mooiere laptop dan het geval uit de folder, want goh, wat een mooi machien was me dat zeg: schone letters op een compleet vlak en geruisloos toetsenbord, mooie glimmende afwerking rondom en een gigantisch scherm dat er zo funky uitzag dat ik bijna een zonnebril moest aandoen om de schittering ervan aan te kunnen. En ja, de mooie laptop had ook een beetje meer geheugen en zo dan de laptop uit de folder, maar whatevah, het was gewoon een fantastisch kunstwerk dus wie kijkt er dan naar zaken als geheugen? Ja, ik kan best wel oppervlakkig zijn op sommige dagen, ja.

"What is the name of this game?" vroeg ik me af, waarmee ik doelde op de prijs aangezien ik innerlijk al tot aankoop was overgegaan. Ondergetekende was overduidelijk verkocht, nu de super trouper laptop zelf nog. Om toch een beetje de doordenkende consument uit te hangen rukte ik mijn groene kijkers lang genoeg los van de fantastische laptop om een blik te gunnen op het prijskaartje, want ja, naar zo'n zaken kijkt een goed consument bijvoorbeeld.

En toen viel ik dood.

Want het grotere broertje was misschien wel hyperstrak en cool en al, maar ook wel zeer duu-huur. En dan bedoel ik ook echt duur, niet duur as in 'ik ben gierig en elke uitgave is er één te veel' of zo. Want gierig ben ik niet, just for the record.

Mijn blik viel uit noodzaak dus opnieuw op de laptop uit de folder. Die ietsje minder geheugen had, en ook niet zo eenderetestrak was, máár hij was ook goedkoper. En waarschijnlijk had 'ie al aan vele andere studenten vreugde en jolijt verschaft, zo hield ik mezelf voor. De laptop keek terug naar mij. "Take a chance on me' fluisterde het machien met een triestige blik in het scherm. En allez kom, aangezien ik sinds vrijdagavond toch zwicht voor alles wat ook maar enigszins met ABBA te maken heeft stond ik even later aan de kassa met én de ABBAtop én een iPodkaart, want hey, dat kon er dankzij Fernando ook nog wel af hoor - van win-win gesproken y'all!

The winner takes it echt all.

Commentaren

noodzakelijk kwaad hé om efficiënt te kunnen werken. Heb er ook een nieuwtje van dell en ja niet goedkoop...maar je kunt er snel op werken, overal, van zolder tot tuin, met draadloze netwerkverbinding (moeten jullie nu natuurlijk ook hebben hé), ...
En toch office 2007 voor studenten aangekocht? Want zonder software gaat dat machien niet...
En nu kan je rustig op de trein je blogberichten tikken... zonder te moeten rondkijken naar....
Allé... 'k wil alleen maar zeggen: succes ermee!

Gepost door: cis | vrijdag, 10 oktober 2008

ewel merci... zijde gij ook al aan die mizzdiekes verslaafd? Zo'n lange postjes!!! Maar heerlijk geschreven... dat wel!!!
Tja, ik gaf ooit 10 euro extra alleen maar omdat ik mijn nieuwe gsm in een soort beige wou. En ik heb er géén spijt van... kan me matuurlijk wel voorstellen dat het prijsverschil bij jouw dilemma wel vééééél hoger lag dan 10 luttele eurookes ;-))

Veel plezier met je toppeke

Gepost door: Talleke | dinsdag, 14 oktober 2008

De commentaren zijn gesloten.