woensdag, 07 mei 2008

Glenn maakt een comeback

Als mijn ogen het goed hebben gezien - en dat hebben ze, ongeacht alle zomerse zonnestralen die ze zouden kunnen verblinden - vroegen bepaalde mensen zich af waar ik was, en zelfs ik ben slim genoeg om te beseffen dat dat misschien een teken aan de wand is dat het welletjes is geweest met die stilte - een gevolg van niet nader genoemde redenen. Zoals de zonneschijn. En het gebrek aan een interessant leven, Heilige Rita sta me bij. En het Franse toneel der hel.

Anyway. Wat houdt er mij dus tegen om jullie te vergasten op alweer een verhaal over mijn immer fluctuerende studiekeuze? After all is het nog maar *telt* drie posts geleden dat ik het er nog over had, dus waarom niet eigenlijk?

'Daarom niet' zou ik eigenlijk nog goedkeuren als antwoord, de eerlijkheid gebiedt het mij van dat te zeggen, maar voorlopig kan ik echt niets anders bedenken, en trouwens: in een niet zo ver verleden waarschuwde ik al voor een OD aan studiekeuzeposts, dus jullie zijn twee versies van jullie eigen zelve waard, en al..

So.

Vorige week. Ik geef, zoals iedereen, een blad binnen op school met daarop drie van mijn mogelijke studiekeuzes. Jawel, drie keuzes, en niet één. Ik weet dat het ook nog maar *telt niet meer* drie posts geleden is dat ik luid en wijd verkondigde dat ik Journalistiek ging studeren, maar omdat ik nu eenmaal voor íets een twijfelachtig geval ben heb ik in mijn eeuwige onzekerheid nog snel snel twee andere richtingen opgeschreven. Het moet gezegd worden dat die twee andere mogelijkheden het over de ganse lijn maar moeilijk kunnen halen van Journalistiek in mijn nerveuze brein, maar ze duiken toch sporadisch op in hysterische gedachten over volgend jaar, dus vond ik ze het vermelden waard. Taalkunde was één van die twee andere richtingen. Niet onbelangrijk.

Deze week. Meerbepaald gisteren. Na de middagpauze heerste er een vreemd soort onrust in de rij, en omdat ik nogal nieuwsgierig ben klampte ik de eerste de beste klasgenoot aan om te vragen wat er aan de hand was. Diep vanbinnen had ik eigenlijk verwacht dat ze nog altijd niet bekomen waren van de toets Nederlands eerder op de dag (want hét buisvak bij uitstek in het zesde middelbaar), maar mijn verbazing was groot toen bleek dat onze leerkrachten eindelijk zijn samengekomen om het over onze studiekeuze(s) te hebben, je weet wel, degene die we de week daarvoor hadden binnengegeven. Hun onrust was dus daaraan te wijten, en aan het feit dat er een verdict was gevallen. Nu ja, verdict: de leerkrachten hadden  gewoon enkele klassenraden gehouden om de verschillende studiekeuzes van de zesdejaars door te nemen en na te gaan of iedereen in hún ogen al dan niet een juiste beslissing heeft genomen. Iets wat ze dan ook per brief lieten weten; een brief die even later op mijn bank belandde.

En ik wéét wel dat die klassenraad niet in mijn plaats moet beslissen waar ik volgend jaar wat zal doen, maar toen bleek dat zij me eerder Taalkunde zien doen in plaats van Journalistiek* was ik toch even van mijn melk, hoor. I mean: voor de eerste keer dit jaar dacht ik eens min of meer zekerheid te hebben bereikt over mijn studiekeuze, na maanden van schipperen en twijfelen en onnozel 'ikweetni" antwoorden wanneer het onderwerp ter sprake kwam. En dan komen ze met zoiets af, zeg.

Afspraak dinsdag op de ouderavond, dus, om eens te vragen waarom er nu opeens besloten werd om mijn schijnbare talenkennis te bejubelen alsof ik er iets mee zou gaan kunnen doen en een talent vergooi als ik het toch niet doe. Zoals in de lagere school, toen mijn familie en vrienden mijn toekomst als striptekenaar al helemaal hadden uitgestippeld, tot hun wereld verging omdat ik liever iets anders wou gaan doen en ze me het gevoel gaven alsof ik zonet een miljoen verbrast had aan limonade en chocolade, zoals in dat lied van Samson en Gert, zonder er iets goeds mee te doen.

Needless to say dat ik weer eens terug bij af ben - 'af' zijnde de Vallei van de Vertwijfeling, waarvan ik toch begon te denken dat ik er eindelijk uit geëmigreerd was. It appears I wasn't, though, en ik vind het precies niet zo tof. Het is waar dat ik uiteindelijk zelf de definiteve beslissing maak, maar toch: ik word ook zo makkelijk aan het wankelen gebracht in mijn standvastigheid, hè.

Pffft, zeg. In het kwadraat.

* Allez, ja: een opleiding Taalkunde, maar wel zodat ik daarna nog altijd journalist kan worden, als ik wil. En er is inderdaad een masteropleiding beschikbaar voor Taalkundigen die hun geluk op een redactie willen beproeven, maar hoe kan ik op één jaar leren waar je normaal gezien drie jaar voor nodig hebt? Zijn mijn talen echt zo goed? Word ik misschien niet beter een drop-out in plaats van nog veel langer te stressen over mijn studerende toekomst?

Commentaren

Zéker geen drop-out worden het Glenn! Maar dat was toch hoop ik wel een grapje! Gewoon doen wat je hart je ingeeft...JIJ moet het doen dus JIJ moet je er goed bij voelen!
Sterkte bij het nemen van je beslissing! :-)))
Btw...ik was 14 jaar geleden op een mooie zonnige juni-dag in Sarlat...dat is het beste dat je kunt hebben. Niet druk ( dus geen vieze vreemde zweetlijven tegen je aan), lekker in het zonnetje op een terrasje...genieten maar! Maar de regen op die oude straatkeitjes had toch ook wel iets hoor! :-)))
Groetjessssssssssss!

Gepost door: mizzD | woensdag, 07 mei 2008

Ja, als ze nu nog beginnen om je in verwarring te brengen dan wordt het helemaal moeilijk. Nu was je er bijna uit! En toch vind ik dat je voor je eerste en eigen keuze moet gaan! Er is maar één iemand die beslist en dat ben jij! Denk er nog maar es goed over na, je hebt nog wel effe hè!

Groetjes,
Michel

Gepost door: Michel | woensdag, 07 mei 2008

waar bemoeien die klassenraadzeveraars zich mee zeg :) ge moet doen waar ge u goed bij voelt! en taalkunde is pokkesaai, zeg dat ik het gezegd heb, maar misschien voelt gij dat anders aan. journalistiek lijkt me dan véél interessanter! de keuze ligt bij u en daar heeft geen ene wie-dan-ook zich mee te moeien :)
good luck!

Gepost door: anijsje | woensdag, 07 mei 2008

Vorig jaar moest ik zelf die beslissing nemen en ook ik had mijn oog laten vallen op journalistiek. Maar de leerkrachten vonden dat erg verassend voor mij, dus ben ik maar iets anders gaan doen. Nu, ik heb wel goed gekozen hoor, maar ik denk dat ik toch ook even graag journalistiek had gedaan. Wat ik maar wil zeggen: ze kunnen u laten weten wat ze ervan vinden zoveel ze willen, maar uiteindelijk moet je doen wat jij wilt. Wil je journalistiek doen (en ik vind zeker dat je daarvoor de vaardigheden hebt, te lezen aan uw blogje hier!) doe dat dan, laat u nu niet aan het twijfelen brengen! Veel geluk ermee :)

Gepost door: Lost Girl | donderdag, 08 mei 2008

en toch... Dag Glenn,
Ik zou het inderdaad niet zomaar wegwuiven. Ik vermoed dat er in journalistiek niet zo heel veel werk is... en misschien liggen je mogelijkheden wel bij een academische bacchelor en master ipv een professionele bacchelor. Dus: als je nu een master taalkunde kunt halen en daarna een banama of een manama journalistiek (eventueel een lerarenopleiding) dan verruim je natuurlijk heel sterk je kansen op werk. Je geeft jezelf de ruimte om in de komende jaren tot een definitieve keuze te komen.
ik zou dus nog eens goed nadenken... en het niet meteen wegwuiven... maar wie ben ik natuurlijk om je dat te zeggen?!

Gepost door: cis | donderdag, 08 mei 2008

allez.... laat u niet teveel beïnvloeden door anderen... volg uw gevoel Glennemans... en btw, ik ken iemand die nu in zijn 1ste jaar journalistiek zit (in Brussel) en die is hypercontent :D

Gepost door: Blah | zondag, 11 mei 2008

Journalist worden Yoyoyoyo, as you may know (rijmrijm) wil ik ook journaliste worden. Ja, ik, die van Eikebah. Ik ben daarvoor Communicatiewetenschappen gaan volgen. Dat heeft zijn voor-en nadelen. Op een krantenredactie zitten zéker niet alleen mensen die journalistiek gedaan hebben. Er zitten er die Politiek, Communicatie, Talen, Rechten, etc. gedaan hebben. Langs de ene kant maakt het dus "niet zoveel uit" wat je studeert. Als je Talen doet, zal je zeker een goede taalkundige basis hebben. Bovendien bestaan er massa's manama's Journalistiek e.d.

Uiteindelijk ligt de keuze bij jou, maar het kan wel handig zijn om naar de adviezen van anderen te luisteren. Niet dat je die blindelings moet volgen.

En qua twijfelen: Ik zit nu op't einde van mijn 2e bachelor en ben nog stééds aan het twijfelen. I àm the worst. Niet dat ik je wil ontmoedigen, maar twijfelen hoort er nu eenmaal bij. ;)

Wat een lange speech zeg... Anyways, doe dat goed!

Gepost door: Anneke | maandag, 12 mei 2008

@ cis: Idd ... op de infodag leek het alsof men op elke straathoek om een journalist vroeg, maar in de realiteit is dat niet zo, denk ik.
M
et taalkunde verruim ik idd mijn toekomstperspeciteven in plaats van me vast te pinnen op één perspectief waar nog eens een grote onzekerheid om hangt. En als echte Belg verkies ik precies toch liever zekerheid :)

@ Anneke: Dat hebben ze me ook gezegd, en ik had daar echt geen goed gedacht van; dus dat het aantal journalisten op een redactie die daadwerkelijk Journalistiek hebben gedaan redelijk klein is. Dus uiteindelijk maakt het inderdaad - bij wijze van spreken - niet zo erg veel uit.

En dat twijfelen, daarvan vrees ik ook dat het toch zal blijven duren, wat ik ook doe :p

Gepost door: Glenn | donderdag, 15 mei 2008

De commentaren zijn gesloten.